img

Meslekte 10 Yıl...

Tarih:28 Temmuz 2019

Yer:İzmir

M.Mutlu TEKSİN

Bu yazım bir makale değilde, Kendimi anlattığım, Bu meslekteki hayatımı en başından konu aldığım ve karşıma çıkan zorlukları fırsatları anlattığım bir derlemedir. Evet uzun bir yazı fakat bu meslekteki 10.Yılım... Haliyle uzun oluyor :)

Şunu söylemeliyim ki ben her ne kadar Mühendis ünvanına sahip olsamda aslında sadece buna dayanarak bir şeyler yazmıyorum. Ben aynı zamanda Meslek lisesi çıkışlıyım bu nedenle öncelikle Teknisyen... Ben Meslek Yüksek Okulu Mezunuyum bu nedenle de aynı zamanda ben bir Teknikerim ve şunuda eklemeden edemicem bu ünvanları taşımak bana Mühendislik ünvanını taşımakdan daha çok gurur veriyor. Sebebi ise ben meslek lisesinde okurken üniversite sınavı derdim olmadığı için elektrikçinin yanında çıraklık yapmış olmam. 2010... Haftalığım 30 tl idi yol paramı karşılamıyorlardı bana ise 16 Tl kalıyordu. Ve o zamanlar çalışanların hepsinin evi dükkana maksimum 1km uzakta iken benimkisi 30-40 km arasıydı. Yani işe gitmem için saat 5'de evden çıkmam gerekiyordu. "Ve anlamadığım bi şekilde dükkanıda hep ben açardım :)" Haliyle paydos ettikten sonra herkez evinde duşunu almış yemeğini yemişken bense hala yoldaydım... Beni işe götüren iki sebep vardı;

Birincisi Ustalarım...Bunada deyinmek isterim, Bana mesleği öğreten Taner Yıldız'a Tüm Entel-Dantel uçuk kaçık projelerime yaparsın "Len" sen diyerek teşvik eden Fevzi Ustam'a ve son olarak mesleği biraz öğrendikten sonra işin püf noktalarını öğreten Caner Yıldız'a Teşekkürlerimi borçluyumdur...

İkinci sebep ise Meslek. Ben bu mesleği yapacağıma çok küçük yaşımda karar verdim 8 yaşımı geçmiyordur... O uzaktan kumandalı arabanın içini açtım ve oradaki Ana kart, kablolar beni büyülemişti ve dedim ki ben büyüyünce Elektrikçi olcam...

Lise zamanım geldi, Önce Ailemin torpiliyle sınavsız Anadolu lisesine soktular beni. Eve uzaktı, hatta köydeydi. Bu sebepten dayımda kalıyordum. Sonra Ailem beni Ticaret Meslek Lisesine verdi. Endüstiride kontenjan yoktu çünkü, geçemedim.Sonra o güzel ortamı bırakıp 1 yıl sonunda Endüstri Meslek Lisesine kabul edildim. İlk yılımda erkek nufüsünun fazlalığı ve Ticaret Meslekten geliyor olmam arkadaşlarıma garip geliyordu. Meslek derslrinde her hafta atolye vardı, haliyle takım çantasıyla gidiyorduk ve insanlar o takım çantasını taşımaktan nefret ederken ben ise gururla taşıyordum. Her yıl kurulla geçen ben meslek aşkından Takdirler getirmeye başladım... Meslek lisesinde aklımda çok fazla projem vardı fakat hocalarım hiç destek çıkmadı. Birşey yapmak istiyordum yol göstermiyorlardı veya malzemeleri kullandırtmıyorlardı. Bende elimden geldiğince evde bişeler yapmaya çalışıyordum... Kendimi geliştiriyor sanıyordum fakat sınıf tembeldi sadece, ben onlara göre biraz bilgiliydim. Bunun sebebi haftasonları da inşaata elektrikçinin yanına gitmemdi...

O günleri anlatan küçük bir tebessüm...
img

Üniversite sınavı yaklaşıyordu... Ailem beni dershaneye yazdırdı. İlk yıl 11.Sınıf yani, Sadece gidiyordum geliyordum hiç bir dersle ilgim alakam yoktu sadece ortam çok hoşuma gidiyordu... 12.Sınıf... Bu sene sınava giricektim işte Elektrik Mühendisliğini istiyordum fakat ne Matematikden anlıyordum ne Fizikten. Denemeler kötüydü. O sene staj yapıyordum birde, çalıştığım yer ders çalışmama hep müsade ediyordu. Stajımı Türk Telekomda yaptığımdan olda gerek :) Ama ben hep aynı kitabı bitirdiğim için gelişmiyordum öğrenmiyordum. Her gün kahvaltıda meslek bile değiştiriyordum. Bir gün Astsubay olcam diyordum, Bir gün Psikolog, Yada ne bileyim sözel bölüm olsunda ne olursa olsun kafasındaydım. Çünkü Elektriği ne kadar çok sevsemde Matematik yoktu !!! Napalım beni sevdamdan mahrum etti... O yıl Ygs sınavına girdim sonuç ne söyliyimmi... 1 Milyon 850 bin kişi girmiş ben ise 2 yıl dershaneye gitmeme rağmen 1 Milyon 800 bininci olmuştum. 1-2 Hafta depresyona girdim haliyle sonra inşaatda Elektrikçiliğe devam ama birazdaha olgunlaştım. O zaman bile o kadar çalışmama rağmen haftalığım 120 Tl Mutlu Meslek güzelde bu böyle gitmezki dedim ve 2 yıllık drek geçişle Meslek Yüksekokuluna geçtim...

Burda ise herkez mezun olamazsın çok zor yılda 2 kişi mezun oluyor falan diyordu. Birkaç derse girdim, lise gibi olmadığını anladım. ve bi hoca girdi sınıfa. Birden demezmi sınıfta Manisalı varmı diye... Tamam İzmirliyizde Turgutlu doğumluyuz :) Sus Mutlu dedim başına bela alma :) Sonra bi kaç kişi var hocam dedi... Hoca demezmi ben Manisalıları hiç sevmem, bende manisalıyım çünkü diye. Manisalılar sevmezmiş birbirini meyer :) Ben alttan alttan gülüyorum tabi ohh be iyiki söylemedim falan diye :) 2. Derste Bu adam ben bir laboratuvar kurdum içinde herşey var dedi 2.katta isterseniz gönüllü olarak çalışabilirsiniz de dedi. Benimde aklımda gitmek var ama hocayı pek sevmediğimden ses etmedim. O gün eve gittikten sonra aklıma takıldı bu laboratuvar işi, Çünkü hayalıni kurduğum bir led küp projesi vardı onu yapmak istiyordum ama bende ne bilgisayar nede bilgi var, en azından bu hocadan belki biraz bişey öğrenirim yardım eder diye düşündüm. Yarın gittim odasını çaldım. Drek odasına girdim. Benim led küp projem var demeden, Sen girmeden Müsaitmisin diye sordunmu da derdini anlatıyon dedi... Üstüne çık dışarı girerken Müsaitmisiniz diye bi sor bakalım dedi...

Haydaaa... Çıktım ve Tekrar girdim müsaitmisiniz dedim. Gel bakalım dedi. Girdim içeri projeden bahsettim sonra labda çalışmak istediğimi söyledim. Ama led küp hakkında bilgimin olmadığını anlattım. Aldı kağıt kalem bişeler karaladı hiç unutmam sonra bana baktı. Bu ne ya... Çok kolay bi lise projesi bu, fazla bişeyi yok biraz internetten bak ledleri kule yap bakarız dedi.Oda biliyordu çok kolay olmadığını...Şöyleki liseden çıkmış ve mikrodenetleyici bilgisi olmayan bir öğrencinin bilgisayarı bile yokken yapması çok zordu ama şunu farkettim hoca gazı iyi veriyordu. Önce projeyi küçümsüyor sonra seni yüceltiyor sende kendini bişey sanıyosun... Ha bide derste demezmi bakın bu arkadaşınız çalışıyor bişeler yapıyor diye ooo bendeki hava inanılmaz :) Her neyse, Bende Telefondan biraz araştırdım. Ledleride satın aldım gittim yarın okula anahtarı verdi labaratuvar'a çıktım. Ledleri birleştirmeye başladım 1 haftada led taslağını bitirdim. ertesi hafta yanına gittim mikrodenetleyiciyi nasıl yapcam diye... Baktı şemaya Öyle bir konuşuyorki ya beni çok zeki görüyor yada iş gerçekten çok kolay... Ya bi git bunun için benimi çalıştırcan okusan anlıcan der gibisine :) Kağıda karaladı bişeyler. Gene birşey anlamadım :) Eve gittim düşündüm. Hocanın verdiği gazla işin çok kolay olduğunu düşünüyorum, sonra yapmaya çalıştım 1-2 hafta sonra programlayıcıyla entegreyide programladım ve led küpüm çalıştı. O gün çok büyük birşey başarmıştım kendimce hayalini kurduğum projeyi yapmıştım...

Daha sonra hergün labaratuvar'a gidiyordum. Bu arada bilgisayarımda olmuştu. Laba kendi malzemelerimi götürdüm çünkü lab'da sadece standart malzemeler vardı. Güzel bir labaratuvar değildi. Önce bu lab'da internet sıkıntısı var dedim hocaya internet çektirdi. Öğrenciler geliyor ben bişey göstermek istiyorum dedim. Laba gitti Yazı tahtası getirtti. Masa eksik dedim. Bir tane daha masa ve Pc getirtti Hatta işi abarttım Hocam oturduğum yer tabure akşama kadar kıçım ağırıyor dedim :) Bitane çıkma süngerli sandalye buldu eskiydi ama çok rahattı :)) Hoca bir gün bana Arduino biliyonmu dedi. Bilmiyorum dedim. Birtane cihaz göstedi bunu öğren bak dedi ama cihaz benim olmadığı için tereddüt ediyordum. Çünkü başına bişey gelse napardım dememe kalmadan bozarsan boz yenisini alırız dedi. O zaman rahatladım işte :) İnternetten dünya tane proje yapıyordum çokta zevkli projelerdi hemde havalı bana göre, Artık mikrodenetleyiciye geçmiştim sonuçta :)... Daha sonra bir gün okulun proje yarışması olcak katılsana dedi. Kazanana tablet veriyorlar sözünüde sona ekledi ama :) Bende ne yapcamki dedim. Robot el yap dedi birden. Önce gittim biraz araştırdım sonra D&R da hazır kit vardı onu aldım motorları bağladım oldu...

Projeden bi kesit! :)
img

Veee bomba olaya geliyorum... :) beni bi öğrenciyle tanıştırdı hoca elektrik bölümünden. Lab'a geldi bişeler anlatıyor, bende led küp yaptım falan diyor telden gösteriyor. Bende çocuğu bi sevemedim. Sonrasına bu çocuk kendi hocasıyle robot el yapmaya karar almış. Ben o gün bir ayar oldum anlatamam. Çocuğu döveyim diyorum olmuyor. Okul çıkışı takip edeyim eniştemin arabasını alıp vurup kaçayım diyorum ehliyet yok o zamanlar. O gün bunu öğrendikten sonra çok sinirlerim bozulmuştu. Problem onun hocası tahtadan el satın aldı yetmedi flexi drenç satın aldı yetmedi Cnc ile oydu. benim sinir olduğum nokta drençler 500 tl tahtadan hazır el 50-100 lira. Benim hocama bakıyorum yemek storyleri paylaşıyor :) Diyemiyorumda bana bunu bunu alın utanıyorum sonuçta adam motorlardan tut arduinoya kadar vermiş sonuçta :)

de otobüs yok

Proje yarışmasından bir gün önce beni bu çocuk aradı Mutlu benim arduino yandı sende fazladan varmı dedi... Üfff nasıl seviniyorum tabikide yok falan dicem projede ben öne geçicem diye düşünüyorum. Sonra var dedim ama Berkant hocadan izin almadan veremem dedim. Demezmi ben izin alırım diye, Varsın hocaya söylerim oda konuşur zaten proje yarışmasından sonra hemen vericez dedi.Bende çıkar yol arıyorum sonra aklıma bi fikir geldi "Ya güzel diyon ama ben yarın 9.30 da anca gelirim otobüs yok burdan dedim" Oda tamam o zaman "ses tonundan üzgün bir şekilde" dedi kapattı... O esnada nasıl mutluyum ama :) kurtuldum işte kazandım diye düşünüyordum yatağıma girdim tam yatacam aklıma takıldı bu konu. Versemmi acaba diye düşünüyorum şimdide... 2 Dk önce sevinç çığlıkları atıyordum oysaki... Yok yaa boşver ne hali varsa görsün dedim yattım. Bu seferde uyku tutmadı aklımda hala bu konu, Vereyim-Vermiyim gidip geliyorum. Sonra kendime bize yakışmaz diyerek aradım. Saat 8 de okulda olmaya çalış bi şekilde gelicem dedim. Normalde gerçekten saat 7 de otobüs yok oturduğum semt de. Onun yüzünden 3 km uzaklıktaki metroya yürüyerek gittim. İyilik meleğiyim sanki :) Herneyse gittik verdim arduinoyu bağladı robot kolu çalıştı. Onunkisi çok güzel duruyordu ve eliyle parmaklarıyla ne yapıyorsa robot kolda onları yapıyordu. Benimkisi ise her bir parmak pot yardımıyla hareket ediyordu...Kendi kuyumu kendim kazdım ama vermeseydim vicdan yapardım o yüzden vermek istedim heralde... Proje yarışmasına geçtik ben 6. O ise 4. olmuştu ikimizde 1. olamamıştık hatta standartlara göre bişede kazanamadık derken Kürsüye Mustafa Berkant Hoca çıktı.

Azminden gayretinden dolayı, Her gün laboratuvardaki çalışmaları için bu tableti Mutlu'ya hediye ediyorum diyerek beni kürsüye çağırdı. O esnada bi gülüşüm vardır tableti alırken unutmam hiç. :) Nasıl ya 1. de tablet aldı bende :)) Eeee Hoca ne diyor azim mazim diyor :)

Tableti 6. lıkla kapmanın vermiş olduğu sevinci görebiliyorsunuzdur heralde :)
img

Sonra bu sevmediğim çocuk beni yazın ortasında napıyon ne ediyon diye aradı. İçimdenden kurtulamadık bi ya diyorum, kısa kısa cümlelerle geçiştiriyorum. Birden dedi istiyosan buluşalım alsancakta falan 2 bira içeriz hem dedi. Bende nedendir bilmem iyi bakalım dedim. Yarınına buluştuk çocuğu nasıl sevmiyorsam her konuşmasında geçiştiriyorum. hala bi kin var demekki. Sonra müzikten konuştuk işte o bağlama çalıyormuş sen ne dinliyon dedi genelde. Bende söylesem bilcek sanki diye düşünüyorum Led Zeppelin , Pink Floyd derken Hadi beee. diye Led Zeppelinin şarkılarına girdi adamla oturduk sahilde Rock müzik dinledik. Çocuğa aniden kanım ısındı pek arkadaşım yoktu açıkcası rock müzik dinliyen. Gitardan Bağlamadan konuştuk sonra türkü açtı dinledik sonra biraz muhabbet ettikten sonra sevdim çocuğu muhabbeti güzelmiş dedim... Ha bu arada o çocuk kim onuda söyliyim Gökhan Türkmen... Kızlar bi durun ama... tabikide o değil bu bizim replika olan :) Ve Kanalın,Sitenin İkinci sahibi ve aynı zamanda benim Ortağım...Yani o gün belki led zeppelini bilmeseydi birdaha bir araya gelmicektik hayat işte..

Bir gün hiç sevmediğim bir hoca benim çalışmalarımı duymuş. Bu hocayıda hiç sevmem sebebi dersten geçirmek için finalde bırakıyor proje veriyor pahalı pahalı malzemeler ile, çalışsada çalışmasada geçiriyor. İtirazda edemiyorsun. Okul okul değil Tekele dönmüş. Malzemeleride alıyor, artık napıyorsa bilemicem :) Bende kaldım bu dersten finalden proje verdi manyetik alan ile pusulaları saptırmakmış amacımız. Proje kolay ama bunu aküyle istiyor. Bende paramı var Akü alıcak :) Heralde Arabasının aküsü bitmiş onuda benden çıkartcak... Bende gidiyorum şarj aletiyle yapıyorum veya adaptörle, sürekli reddediyor ama projede şakır şakır çalışıyor akü diye tutturdu. Bende açık açık bende akü alcak para yok dedim sert bir şekilde dosyayıda attım masasına çıktım kabul etmiş. Çok yumuşak bir mizacım olmasına rağmen haksızlılığa gelemiyorum malesef...Her neyse dersten geçtim 2. Sınıfın başlarında beni gördü geldi yanıma, birileri senin Arduino ile uğraştığını söyledi, Bana denge sensörüyle motor hızı ayarlıcak proje lazım dedi. "Yani sensörü sağa tutacak motor sola döncek mantık bu" Bende yaparım dedim. Birde artık ondan ders almıyorum ya... Ama Bedavaya yapmam hocam dedim :) Bi suratı düştü kaç para istiyosun dedi. Bende hocam bilmiyorum malzemelerin fiyatlarını hesaplamam lazım dedim. Yarınına hemen Berkan Hocanın yanına gidip olayı anlattım hocam kaç para istemeliyim falan diye oda kaba taslak bi 1000 TL dedi. Paraya bak be 1000 lira :) Ama yapıcağım projenin o kadar ediceğini düşünmüyordum, bende hocanın yanına gittim 350 işçilik 50 tl de malzemeler tutuyor dedim :)) "Bu arada malzemelerin hepside Berkant Hocanın :)))" Biraz mırın kırın yaptı malzeme parasını uzattı. Yermi anadolu çocuğu bu numaraları :)) Hocam yarısını peşin diğer yarısınıda iş bitiminde istiyorum dedim... Hocadan sonunda öcümü alıyordum bu iş öyle akü istiyorum ben demeyle olmaz böyle olur yiğidim :)) Projeyi yaparken hassas olması için baya zorlandım ama bi şekilde başardım. Gittim yanına koduda verdim, tabi PİD kontrol kodunda bir kısmı eksik yazdım :)) Baktı bir iki mırın kırın etsede beyendi ama gerçekten çok hassas çalışıyordu. Kod tam demi dedi, Tabi hocam dedim projeye bakarak çünkü yüzüne baksam anlıcak yalan söylediğimi. Pancara dönüyorum yalan söylediğimde :)) Verdi paranın yarısınıda ayrıldım hemen Berkant hocamın yanına gittim malzeme parasını vermek için, demezmi oda benden ilk iş hediyem olsun diye o gün çok sevinmiştim. Belki bir hoca için 50 tl gerçekten büyük para olmayabilir ama bir öğrenci için ufak bir servet niteliğinde cebimde 400 tl para var. Birde Ege üniversitesinden bölümde alttan dersim olmadığı ve ortalamam 3 ün üzerinde olduğu için harcımı geri aldım. 385TL Ve üstüne kyk dan 330 TL Kredim geldi. ELimde 1100 lira para vardı resmen :)) İlk işim 3 Yıldır hayalini kurduğum o kol saatini almak oldu sonra kaliteli bir sırt çantası... Gerisinide ne yalan söyliyim kız arkadaşımla yemiştikkk :)))

O gün şunu öğrendim hobi diye yaptığın projeleri pazarlamıyorsan Profesyonel değilsin... Berkant Hocamın sözüdür... İlkte söz ettiğinde umursamamıştım fakat sonradan dank etti baya ter dökmüştüm. Elektrikten para kazanıyordum fakat Elektronikten para kazancağımı düşünmezdim.

2. Sınıfın başlarında Varsın Hoca, okulda 3d Printer eğitimi veriyorlarmış katılma belgeside var falan dedi. Kaç para hocam ? 50 TL Bende 50 TL olsa aç karnımı doyururum o kafadayım :) Sonra Hoca durumu anladı kendi cebinden çıkarttı 100 lirayı kaydımızı yaptı bizde gittik eğitimi aldık. Biraz fazla temel bir eğitimdi ama azda olsa bişeler kattı bize. Sonra kendi 3d Yazıcımızı yapmak istedik, iyice öğrenmek için. Cepte para gene bitti bu seferde varsın hoca tüm masrafları karşıladı. İlk yazıcımızdı ve toplama esnasında acemi olduğumuz için sürekli bir malzeme yakıyorduk. Varsın Hoca alıyordu biz yakıyorduk. Normalde 800 Tl'ye mal etceğimiz şeyi biz 1500 e tamamlamışızdır heralde. Bu esnada bir şey farkettim Gökhan bu iş için çok çalışıyordu fakat ben o kadar emek vermiyordum. Ben ürünü merak ediyordum açıkcası ne çıkcak ortaya diye... Bu arada Varsın hoca ile Gökhan da benim ticari girişimciliğimi kullanıyordu motormu alıncak Mutlu sen git al. Motorun normalde tanesi 40 tl bana ise tanesi için 12 lira veriyorlardı. Her yere gidiyordum biri 30 tl diyor biri maksimum 25 e veririm diyor. Ama sonunda sağlam pazarlık yaptım biyerle, çıkma motorları 12.5 den aldım. :) Yazıcının plastiklerimi alıncak Mutlu sen git normalde 140 tl ise Hoca bana 70 tl veriyor, Gidiyorum yalvar yakar 70 e alıyorum, Ben bundan daha çok zevk alıyordum açıkcası ticaret daha zevkli geliyordu :) Yazıcıyı yaptık, daha sonra ben küçük küçük parçalar alıp satmaya başladım. Mesala hiç unutmam bir gün bi arkadaşımın sevgilisinin doğum günüymüş, hemen atıldım. Bak kız hemşirelik okuyor, buna bence 3D den Steteskop basalım diyerek çocuğun kanına girdim, Bastım sattım. Gökhan anlam veremiyordu hatta, Ulen biz o kadar yapıyoruz adam basıp satıyor diye düşündüğünü biliyordum... :) Sonra biz Gökhanla para biriktirdik. Kendi yazıcılarımıza yaptık :)) Bunlarlada Proje yarışmasına katıldık. Geçen sene nefret ettiğim rakibimle şimdi yarışmaya beraber katılıyoruz...

Biz mezun olduk dgs ye hazırlandık ben 3. Ayda ailevi sıkıntılarımdan dolayı sınavı çalışmayı bıraktım ve iş hayatına atıldım. Gökhan ders çalışmaya devam etti ben sınava çalışmadan girdim, ama puanım aman aman kötüde gelmedi bende şaşırmıştım...Gökhanın puanı benden 10 puan yüksekti fakat Türkiyede puanım yetmiyordu bende hayalim gerçek olsun diye Kıbrısı yazdım yüzde 50 burslu kazandım. Gitmeden önce Gökhanla You Tube işini konuştuk. Gereksiz onca kanal varken biz neden açıp bildiklerimizi anlatmayalım dedik ve açtık. Herkez anladığı konuyu anlattı.Gökhan daha zor konuları ele aldı desem yeridir çünkü güç elektroniğini gerçekten çok iyi bildiğini düşünüyorum. Ve benim Meslek aşkı biranda yok oldu mesleği eskisi gibi sevmiyordum. Çünkü ticaret bana daha cazip gelmişti :) Bu arada Berkant hocayıda sevmiyordum ilk başlarda fakat adamada 2 haftada kanım kaynadı Neden mi ? Kaşı gözü için değil Eğitimci olduğu için bakın herkez öğretmen olur ama Eğitimci olmak kolay değildir. Ben bişeler öğreneyim diye cebinden paralar harcadı. Malzemem yok dediğimde temin ediyordu. Yani bunları herkez yapmaz, neden yapsınki ? Devletten aldığı akademisyen maaşı sonuçta. Varsın hocada çok emek gösterdi hakkını ikimizde yiyemeyiz.Ve kıbrısı kazandığımda ilk aradığım Berkant hocaydı bana kebap sözünüz var ısmarlayın dedim drek. :) Çünkü ilk yıllarda sürekli herkeze mühendisliği kazanın kebap ısmarlıcam diyip duruyordu :) Benden unuturmuyum Kebap sonuçta :) Berkant Hoca Ben Gökhan ve Varsın Hocayla kebap yemeye gittik. Berkant Hoca sözünü tuttu hatta yetmedi bana kıbrısta burs bile bağladı :)))

Veeee Verilen Kebap Sözü Tutuldu :))) Üstünede Künefe yedim :))
img

Kıbrısın ilk yılında çok zorluk çektim mesleğim hariç bi çok garip meslek yaptım, portakal bile topladım para kazanmak için :) Hayat beni hep okulu bırakmaya zorluyordu çok anlamsız işlerde çalışıyordum. Ama inatlada dreniyordum... C ödevleri yapıyor Türkiyede basit ödev işleri veya Arduino yazılım işlerini yapıp para kazanıyordum ama yetmiyordu...Çünkü kıbrıs sanıldığındanda pahalıydı. İlk yıl hazırlıkdı güzel geçti. Mesleğimde çok az geliştirdim kendimi fakat bana en büyük faydası çom fazla insan tanıdım. Okul bitti ne yapcam ne etcem diye düşünüyordum. Merit Kumarhanesi ve Oteli var Kıbrıs 'da. Orda kalıp para kazanmam lazımdı. Ama kadrolu olarak değilde haftanın 1-2 günü işe çağırıyorlardı. Bana büyük paralar lazımdı, son şansım ne kaybetçem umuduyla oranın müdürüne yazı yazdım instagramdan. Kaybetmedim, Açıkcası kazandım. Bir mesaj... İnsan kaynaklarına git Haluk beyi bul. Dediğini hemen yaptım ve işe alındım. Gerçektende bazı şeyleri zorda kalınca acımadan yapıyorsunuz. Ordan para topladım bi çok eksiğimi kapattım hatta.

Kıbrısta 2. yılıma girdim okulun eğitimi ve konumu çok kötü geldi ve adanın en iyi üniversitesine Doğu Akdeniz Üniversitesine geçiş yaptım. Çok çalışmadım açıkçası herkez çok zorr desede bana aman amanda zor gelmiyordu hatta herkeze 5 ders verilirken bana 8 kredili 1 kredisiz ders verdiler. Mühendislikle alakalıda pek bişe öğrenmedim malesef... Geçiş yaptığım süreçte yurtta temizlikçi bilgisayarıma su döktü ve ispatlanmadığı için bana zarar olarak döndü artık bilgisayarım yoktu. Geçiş yaptığım okul benden okul parası talep ediyordu. İkinci dönemin parasını yemiştim ama yeme sebebim acilen Türkiyeye dönmek zorunda olmamdı Kalp problemim vardı Hastanede yattım tedavimi oldum. Sonuçta cebimde para yok krediye başvuruyorum yetmiyor. Ailem destek çıkıyorda, onlar Türkiye gibi sanıyor burayı malesef. Yeni eve çıkmam gerekti il değiştirdiğim için o masraf, harçlığım yok, bilgisayarım yok. Şu durumu hiç unutmam instagramda bir gün banka birikmişimi attım 11 TL vardı. Espri olsun diye bugün Cuma, Cumanız Mübarek olsun Allah elinizdekileri artırsın, Artırdımı ? Şimdi benimle paylaşmak isterseniz hesap numaram bu dedim gönderdim :))) Ve bir diğer paylaşımımda 11 TL ile 1 hafta hayatta kalma adına video attım. Ne mi oldu Banka Hesabında 1000 TL bi mala bağladım açıkcası sonra bi mesaj Duaların Kabul olsun Cuman Mübarek olsun ve gülücükler :))) Kimden ? Berkant Hocadan... 1000 TL Kıbrısta inanın para değil bir çok konuda ama o para varya bana bi iyi geldi anlatamam. Daha sonra hayat bana bi kucak açtı ailem bilgisayar aldı ben okul açıklarını kapatıyordum bir yandan da alakasız işler yaparak hayatta kalmaya devam ediyordum açıkcası. Ama iyi kazandırıyordu tek sıkıntı okulla beraber gitmiyordu. Malesef okul da tahmin ettiğimden çok zordu Türk hoca bulamıyoruz resmen, hemen hemen hepsi yabancı :) Bu dönemde öğrendiğim en iyi şey günde 30 dk uyumak oldu gözlerimin şiştiği oluyordu hatırlıyorum ama herşeye koşturcam diye uyumuyordum, zaten az uyuyordum bana 4 saat uyku yeterli oluyordu ama 30 dk çok zorluyordu. Anlımın akıylada bu dönemi bitirdik diyelim... :))

Okul bitti ülkeme geldim. Gökhanla neredeyse askerliğinden dolayı 1.5 yıldır görüşmüyorduk. Wep sitesi aklımıza geldi. Hiç bilgimiz olmamasına rağmen ben atıldım yaparız biz ya dedim ve şuan temel düzeyde ikimizde Wep Programlama biliyoruz. Bizim Uzmanlığımız bu değil tabi. Biz bildiğiniz üzere 3D, 2D Tasarım,3D çıktı Devre Tasarımları, Çizimleri ve Danışmanlık la uğraşıyoruz. Ve GM Elektroniği Wep dünyasınada taşıdık. You Tube kanalımızı kurarken bu ismi düşündük. Ekibimize Mimar arkadaşlarımız dahil oldu fakat ismi değiştirmek istemedik. Biz Gm olarak bi yola çıktık. Ekip ne kadar büyüsede ismi değiştirmeyi düşünmüyoruz...

Bu satırları yazmamın sebebi, Benim gibi mücadeleci olun demek değil tabikide. Ama hayattınıza giren fırsatları sakın kaçırmayın. Hatta benden daha fazla mücadeleci olun. Ben mesleğime çok aşık birisiydim. Fakat ben elektroniğin ticaretine daha çok aşıkmışım. Bu meslekten para kazanmak ve Kendi işimi yapmak.... Ve bir öneri, Çıktığınız bu yolda yürüdüğünüz kişileri iyi seçemezseniz, Mesleğinizde hayatınızda size ızdırap olur. Biz çok şanslıyızki drek böyle bi işe kalkışmadık adım adım ilerledik. Birde grup içinde mesleki anlamda şuana kadar hiç bir tartışma olmadı. Belkide hepimizin uzmanlık ve tecrübe alanı başka bundan atışma olmuyor... Belkide birbirimize Saygı,Sevgi ve Sebat besliyoruz... Sağlıcakla... TEKSİN

Son yazılanlar